Het dagelijks leven in Mysore

Tijdens de voorbereidingen voor de reis naar Mysore vroeg ik me af wat ik daar nou in hemelsnaam ging doen de hele dag. Yoga in de ochtend, op zijn laatst klaar om acht uur, en dan?

Ruwweg komt het er op neer dat na de yogabeoefening iedereen naar huis gaat om de met zweet doordrenkte kleren uit te wringen, uit te wassen en te douchen. Dan grijpt iedereen naar Facebook en stuurt berichtjes heen en weer. Waar gaan we vandaag ontbijten? Pannenkoeken bij Ksushi? Of toch liever bij Santosha vandaag?
Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel pannenkoeken gegeten als hier, maar wel met fruitsalade erbij.

Als iedereen onderuit gezakt op zijn ontbijt zit te wachten, wordt er eens nagedacht over de rest van de dag. Massage? Zwembad? Sightseeing? Shopping?
Natuurlijk wordt het persoonlijk leed gedeeld. Iedereen lijkt om de beurt last te hebben van honden en luide muziek in de nacht. Je zou bijna denken dat ze het onderling afspreken. Onder welk raam gaan we deze nacht kabaal maken?

De avonden zijn eigenlijk vrij suf. De meeste restaurants gaan pas om 7 uur open terwijl de yogastudenten tussen 5 en 6 willen eten, om half 8 huiswaarts keren, lezen en om 9 uur het licht uit doen. Zodra je op je kamer terugkomt is het internet inmiddels uitgevallen, dus weinig kans om de tijd uit het oog verliezen met zinloos browsen.

Om de zoveel tijd heeft bijna iedereen wel zo’n aanval waarin hij bedenkt dat hij op zijn kamer nog wat meer yoga gaat doen, want zo’n 1,5 uur per dag is toch niet zo veel en je wilt toch veel leren in deze tijd hier. Zo’n aanval duurt meestal een minuut of 10 en wordt steevast gevolgd door een FB berichtje; Smoothies bij Depth ’n Green zo meteen?

Een paar dagen in de week heb ik Sanskriet les in de namiddag. Het tijdstip verandert nog wel eens, maar momenteel is het 15:20 uur. Dat is toch wel heel lastig, want nu kan ik niet zo heel lang bij het zwembad liggen. Het zwembad is geopend voor de hotelgasten, en voor yogastudenten. Massages zijn wel lekker (en goedkoop, 2 uur voor 25 euro) maar yoga is eigenlijk al een massage, toch? Naar een ayurvedisch arts kun je maar beter niet gaan. Dan krijg je meteen een dieetlijst mee. Ik gok zomaar dat mijn dieet van pannenkoeken niet volgens de lijst is. Beter naar het zwembad, dat is de beste therapie.

Ik heb nog even wat danslessen gevolgd, maar het afspreken daarvan was wel zo’n toestand van Indiase communicatie (een blog over communicatie volgt nog) dat ik dat maar heb laten varen. Het leven werd meteen weer een stuk gemakkelijker. Misschien ga ik een Thaise massage cursus volgen, dan wordt het wel heel druk ineens, 6 uur per dag les. Voor het geval ik dat inderdaad ga doen, ga ik snel nog maar een keer naar het zwembad!

Lees ook: Shopping in India